Dodenherdenking

Mensen tijdens de dodenherdenking op begraafplaats Ereveld Loenen (Gemeente Apeldoorn). |beeld novum/Rob Voss Commentaar
Mensen tijdens de dodenherdenking op begraafplaats Ereveld Loenen (Gemeente Apeldoorn). |beeld novum/Rob Voss
Bij de herdenking van slachtoffers van de Eerste en de Tweede Wereldoorlog kan niemand om de ervaring van de oorlog zelf heen. Alleen wie zelf het grote kwaad van de loopgraven, bombardementen, van de terreur en de vernietiging in de concentratiekampen heeft meegemaakt, weet wat het is om na de oorlog verder te moeten.
Zonder die anderen, maar met het leed dat is aangedaan. Herdenken is dan zeggen wat er is gebeurd. Hen eren die vielen. Maar ook het trekken van een morele lijn: zij die vielen, zijn gevallen voor onze vrijheid. Desondanks had Frankrijk - in beide oorlogen toch een van de zwaarst getroffen landen in Europa - betrekkelijk weinig moeite met Duitse aanwezigheid bij de nationale herdenking. Helmut Kohl kwam op uitnodiging van François Mitterand. En Angela Merkel stond naast Nicolas Sarkozy. En samen liepen ze langs graven van gesneuvelde Duitse soldaten. gedicht In Nederland ligt dat …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?