De gong-shi over het ene China

De praktijk van de internationale betrekkingen leert dat een overeenkomst tussen rivaliserende partijen standhoudt zolang betrokkenen daarbij belang hebben. Alleen wanneer er een 'evenwicht aan belangen' tussen de vijanden bestaat, blijft de status quo overeind. Wordt dat evenwicht verstoord, dan breekt haast per definitie een crisis uit, die gemakkelijk ontaardt in een gewapend conflict.
Een klassiek naoorlogs voorbeeld vormt het in 1979 gesloten vredesakkoord tussen Israël en Egypte. Vooral dankzij Amerikaans ingrijpen kreeg Egypte na de Yom Kippuroorlog (1973) zoveel politiek en economisch belang bij normalisering, dat een nieuwe oorlog te onaantrekkelijk werd. Sindsdien laaiden in het Midden-Oosten herhaaldelijke grote spanningen op. Egypte kwam dan onder druk te staan de status quo te doorbreken. Maar gelukkig heeft Cairo tot op vandaag meer belang bij vrede dan bij oorlog. Dat bewijst hoe sterk de basis onder het akkoord is.Iets dergelijks gold in het Verre Oosten decenni …
Dit is 10% van het artikel.

Wil je doorlezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?