De dominee als een soort imam

Onlangs reisde een predikant per trein terug naar zijn woonplaats. Tegenover hem nam een eigentijds geklede jonge vrouw plaats. Het was rustig in de coupé, en de twee raakten aan de praat. Al gauw kwam het gesprek op hun dagelijks werk. 'Ik ben dominee', verklaarde de man. De vrouw keek hem niet begrijpend aan. In een flits drong het tot hem door: ze weet niet wat dat is! En voor hij het door had voegde hij er ter verduidelijking aan toe: 'Dat is een soort imam...'. Onmiddellijk klaarde het gezicht van de vrouw op. Aha, een soort imam, maar dan zeker christelijk! Nu begreep ze het...
Deze vrouw mag dan nog een uitzondering zijn, het voorval is wel illustratief. Christelijke aanduidingen worden steeds vaker alleen nog maar begrepen vanuit hun islamitische pendant. Dat is treurig, want die vergelijking gaat vaak volstrekt mank. De predikant en de imam mogen beiden gelden als geestelijk leider, met die formele kant houdt de overeenkomst wel ongeveer op. Iets soortgelijks geldt voor de Bijbel en de Koran. Ook hier wordt de parallel o zo vaak en gemakkelijk getrokken: wat de Koran is voor de moslim, is de Bijbel voor de christen. Alsof het min of meer vergelijkbare boeken zoude …
Dit is 10% van het artikel.

Wil je verder lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?