Critici en de 'vreselijk katholieke' Otten

Willem Jan Otten heeft het zichzelf op de hals gehaald. Verbeelding is bedoeld om God te leren kennen, schreef hij afgelopen jaar in zijn zomerdagboek. Sindsdien duiken de recensenten in de seculiere media op zijn werk af om het te ontmaskeren als een bekeringspoging. Zo verging het in januari het toneelstuk Braambos; zo gaat het dezer dagen met de roman Specht en zoon.
De besprekingen van Specht en zoon - en dat waren er nogal wat - openden met inleidende beschietingen. Arjen Fortuin begint in NRC Handelsblad met de zin: ,,Wie gelooft in de schrijver Willem Jan Otten, krijgt God er gratis bij.'' In Trouw maakte Leonie Breebaard al even weinig omhaal: ,,Willem Jan Otten - die is toch zo vreselijk katholiek geworden?''De recensenten zijn een beetje onzeker. Ze schreven het toneelstuk Braambos de grond in, maar het publiek duikt in opvallend groten getale op de voorstelling af. Opvallend, omdat Braambos een complex en verwarrend toneelstuk is. En elke avond wee …
Dit is 9% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?