Basta?

Heeft de lantaarnpaal dan toch uitkomst geboden? De Italiaanse premier Berlusconi lijkt op het moment dat deze krant wordt gedrukt met de kleinst mogelijke meerderheid te hebben gewonnen van zijn uitdager Romano Prodi. In de laatste debatten heeft hij nogal forse taal gebruikt om de linkse 'priester-verslinders' flink zwart af te schilderen als rabiate communisten die Mao, Stalin en Pol Pot zouden vereren. Het beeld van de linkse verdorvenheid nog aanvullend, wilde hij zelfs VN-waarnemers bij de verkiezingen om fraude van links te voorkomen. Bovendien probeerde Berlusconi de kiezers te winnen met het afschaffen van de belasting op het eigen huis. Voor veel kiezers klonk het als dronkemanstaal van iemand die zich hangend tegen een lantaarnpaal nog overeind probeert te houden, zoals Prodi de premier een week geleden had afgeschilderd. Het was in ieder geval geen taalgebruik van een staatsman. Veel Italiaanse kiezers, die soms tot in het stembureau nog niet wisten op welke partij ze zouden stemmen, lijken toch Berlusconi het voordeel van de twijfel te willen geven. Maar het verschil lijkt werkelijk miniem, nog geen half procent.
Waar Berlusconi wilde taal uitsloeg, riep Prodi op tot nationale eenheid. Maar Italië zou met zijn overwinning allerminst in rustiger politiek vaarwater komen. De linkse coalitie is een palet van vaak tegengestelde belangen. De eenheid was vooral te vinden in de gezamenlijke walging over het beleid van de zittende regering. De problemen die de regering, van welke kleur dan ook, het hoofd zal moeten bieden zijn enorm en zouden ook bij links tot veel spanningen hebben geleid. De traditionele kleine bedrijfjes waarvan Italië er veel heeft, kunnen vaak alleen overleven door gesjoemel. De belasting …
Dit is 18% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?