Weer een pad erbij

Hoe meer zielen, hoe meer vreugd! Dat geldt zeker in de tuin. En als ik het theologische vraagstuk omzeil of insecten bezielde wezens zijn of dat ze het zonder ziel moeten rooien, kan ik niet anders dan met vreugde vaststellen dat onze tuin hoe langer hoe bezielder wordt.

Ooit was het een grindwoestenij en dé ontmoetingsplaats voor behoeftige buurtkatten, maar inmiddels is de tuin een lustoord voor mieren en slakken. Zette ik een jaar terug een schop in de grond, dan kwam ik geen levende ziel tegen, maar nu levert één schop grond al snel een stuk of drie wormen op en ik hoef maar een blad op te tillen en het blijkt daaronder een komen en gaan van spinnen, kevers, slakken grote en kleine, naakte en behuisde , lieveheersbeestjes en mieren. Ik heb zelfs al een paar grotere tuinbewoners gesignaleerd. In de voortuin ontdekte ik onder de vrouwenmantel een pad …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?