Voor het eerst een volkstuin: een openbaring

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

De grond van de moestuin ligt braak. Het is nog veel tuin en weinig moes. Ik ben hiervoor gevraagd. Deze tuin was tot nu toe in handen van twee enthousiaste dertigers. Zij zochten iemand voor ‘erbij’. Die kon ‘helpen’. Nu houd ik wel van repetitieve geduldwerkjes. Thuis is dat afwassen, stofzuigen, dweilen, grasmaaien en bonen doppen. En op de tuin: spitten en wieden. Dingen die je weldadig gedachteloos kunt doen.

Het viel eerst nog niet mee om de tuin überhaupt te ontdekken. Die lag onder een dikke laag gras. Het volkstuinieren had een jaar ‘op een lager pitje gestaan’, begreep ik. In het j …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?