Versluierende kerktaal

Al langer was ik van plan eens een columnpje te wijden aan kerkelijk Nederlands. Vooral het gebruik van bijvoeglijke naamwoorden is een beschouwing waard. De mooiste voorbeelden daarvan heb ik onthouden. Mijn herinnering loopt van rijke verbondsvoorzienigheid tot zondige zonde.

Ik heb echter besloten deze keer stil te staan bij een vorm van versluierend taalgebruik waaraan ik mezelf ook schuldig maak. Voorbeeld uit een column van vorig jaar: Misschien wordt er in vrijgemaakte kring zo oorverdovend gezwegen bij het overlijden van ds. Hoorn omdat zijn naam herinneringen oproept aan een bekrompenheid waar men zelf ook niet vies van geweest is. vriend Waarom men? Omdat men het midden houdt tussen ze en we. Had ik geschreven: waar ze zelf ook niet vies van waren, dan had ik met een beschuldigende vinger naar anderen gewezen. Had ik geschreven: waar we ook niet v …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?