Verbaaltje: Rust / Roest

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
‘Dat is een spreekwoord ontleent aan ‘t yzer, dat wanneer het gebruikt wordt, blank blyft; maar wanneer het stil ligt, uitslaat, ineet, en verderft. Men past dit aardig toe op menschen, die door eene vadzige ledigheid, in zich zelven onbequaam worden, en als vervuilen en verroesten.’ Alzoo schreef Carolus Tuinman in 1727 in zijn spreekwoordenboek. Niets op af te dingen, behalve de suggestie dat rust en roest etymologisch verwant zijn. Rust komt via het Protogermaanse rast(j)o (mijl) van een halteplaats tussen twee etappes. Roest wordt via een herleid oerwoord hrûd in verband gebracht met rood …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?