Uit Afrika

Wij Nederlanders gróé ten zo anders dan Afrikanen. In Kenia zijn we deze zomer eenmaal letterlijk met open armen begroet door een onbekende. Hij straalde, armen wijd. Ik voelde me even als de verloren zoon.

Wonderlijk, Afrikas grote warmte voor vreemden! Terwijl het wantrouwen onderling zo groot is en zo diep gaat. Tussen stammen, burgers, politici. Om te zwijgen van de alomtegenwoordige angst voor toverij. Dagen later, weer thuis. De fiets gepakt, voor een Veluws ommetje. De brave inwoners van Wekerom zullen die avond gedacht hebben dat er een patiënt ontsnapt was. Iedere grasmaaiende Wekerommer kreeg van mij een joviale armzwaai, een hartelijk Hallo! Niemand groette terug. De gezichten bleven leeg. Blanco. Vergeleken bij Wekerom leken de standbeelden op Paaseiland in de Stille Oceaan een …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?