Stapel

Diederik Stapel dacht dat hij mensen hielp. Toen hij dát zei, bleek dat de ontslagen sociaal psycholoog nog een lange weg te gaan heeft. Het was alsof hij vanachter de keukentafel opnieuw zichzelf en anderen een rad voor de ogen draaide. De ultieme vluchtroute uit een penibele situatie zoals die van hem, is de mededeling dat je goede bedoelingen had. Op een vreemde naïeve manier dacht ik dat ik iedereen hier een plezier mee deed.

Woensdag kreeg de voormalige hoogleraar ruim twee minuten zendtijd van de NOS. Hij kon, zonder onderbroken te worden, zijn zegje doen over zijn frauduleuze wetenschapspraktijk en over zijn nieuwe boek. Het is een mooie casus voor studenten journalistiek: moet je iemand op dat moment zon podium geven? Ik snap wel dat de NOS deze kans op een exclusieve bijdrage heeft aangegrepen. Stapel stond centraal in het nieuws van die dag, over een affaire die zijn weerga niet kent (mag je hopen). Dan wil je hem zien en horen spreken en dan kan hij eisen stellen. schuldbewust Het is simpelweg inte …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?