Sporen van het koninkrijk 20/10/2012: Nelly van Kampen

Het gebed als visitekaartje van de kerk. Wie bedenkt zoiets?

Een paar weken geleden bezocht ik een conferentie in Singapore. Daar vertelde een in Cambodja werkzame collega dat christenen in dat land de gewoonte hebben hun (nog) niet-gelovige vrienden uit te nodigen voor hun gebedsbijeenkomsten. Niet zozeer bij gelegenheden als kerkdienst of catechese, maar vooral als er gebeden wordt dan mag iedereen erbij zijn. Het bevreemdde me nogal. Waarom gaat dat zo? Zegt Jezus niet juist dat je je vrome verrichtingen zoals bidden en vasten verborgen moet houden? Bidden is toch meer iets van binnenkamer en deur op slot dan van deuren open en kom maar binne …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?