Sporen van het koninkrijk 04-05-2013: Reinier Sonneveld

Ik hoop zo dat Toon nu bij God is. Ikhoop dat zo erg.

Toon was in mijn jeugd onze onderbuurman. Een kale vijftiger, met een dun lichaam en een kogelronde buik. Als we hem buiten zagen, droeg hij altijd een krat bij zich. Helemaal vol of helemaal leeg. Op een dag kwam hij niet naar buiten. Ook de volgende dag niet. En de dag erna nog steeds niet. Toen hij werd gevonden, bleek er geen familie meer te zijn. Uiteindelijk hebben een paar gelovige buren de begrafenis geregeld. Soms hadden ze een praatje proberen te maken en elk leven is het waard herdacht te worden. Ik heb twee herinneringen aan Toon. De eerste is toen onze oppas Hilly de kruime …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?