Snoep

Veertien jaar geleden wist ik niet wat me overkwam. We waren net verhuisd en er werd aan de deur gebeld. Op de stoep stond een groep kinderen dat de stem verhief.

Ik kende Sint Maarten niet. En had niets om te trakteren. Om de rest van de kinderen niet teleur te stellen, heb ik een briefje voor het raam gehangen met de mededeling dat dit huis helaas snoeploos was. Dat er meer mensen niet opgroeien met Sint Maarten bleek wel toen mijn kinderen voor het eerst de deuren langs gingen. Ze kwamen thuis met losse snoepjes en koekjes van mensen die snel een pak koekjes of een rol snoep hadden opengemaakt. Inmiddels loopt de jongste dit jaar voor de laatste keer. Elk jaar had ze overigens een nieuwe zelfgemaakte lampion. Ik ben de deur- en snoepwacht. De …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?