Samen treuren

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Het is alweer een tijd geleden dat ik beschreef hoe ik had leren ‘vloeken’ als ‘dominee’. Beide tussen aanhalingstekens, want de vloek werd een gebed en tot dominee ben ik nooit bevestigd door iets of iemand.

Deze dagen leer ik treuren en stilstaan. Omdat noch de boze proteststem noch de vrome roep om uitredding meer lijkt te passen bij de verschrikkelijke destructie in Syrië. En dan kun je dus niet zo veel. Stil zijn. Een kaars aansteken. Een jasmijnstruik planten. Liefst zeven, voor elk jaar van de revolutie één. Afgelopen donderdag was het namelijk zeven jaar geleden dat het begon. Een vr …
Dit is 20% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?