Psst: Jongen, je was zo onvoorzichtig. Ik moest je loslaten

Columns
beeld istock / CreativaImages
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Jongen toch, mijn zoon, mijn keel zit dicht. Hoe vaak is de film van mijn leven, van jouw leven, al niet door mijn hoofd gegaan deze laatste dagen?

De engel ineens in de kamer, de mooie woorden die hij sprak. Wat begreep ik ervan? Maar ik voelde dat ik moest. Ik wílde het ook: openstaan voor wat de Heer in mijn leven ging doen.

Tante Elisabet. Hoe ze me begroette, vrolijk en warm. Het lied dat ik in me voelde zingen: ik werd moeder, en wat een bijzonder kind zou jij worden, prijs de Heer.

De lange tocht, de stal, de voerbak – het gaf niet, ik hield jou in mijn armen: mijn eerste. De koe en …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?