Psst: Die nieuwe gemeente mag in z'n handjes knijpen met deze dominee en z'n vrouw

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Daar gaan ze. Onze predikant kreeg een beroep en nam het na rijp beraad aan. Zondag in de dienst legt hij uit hoe het proces gegaan is. De tranen branden achter mijn ogen.

Ik herinner me de dag dat ik huilend bij haar aan de deur stond toen ik de diagnose depressie kreeg. Nog geen uur later stopt hij op zijn fiets voor mijn deur om met me te praten en voor me te bidden. Geen holle woorden.

Later – na een dienst – vroeg hij me hoe het ging. ‘Goed, hoor’, antwoordde ik. ‘Ja, dat zal wel. Ik ga met je afspreken’, zei hij. Hij zag in mijn ogen dat het anders zat …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?