Padjongens

Zo zit je op zondag in de kerk, zo zit je op het politiebureau. Omdat je zoon in de cel zit. Het overkwam vrienden van ons. Het delict: hij (14) struint rond bij een verlaten fabriek. Vriendje gooit steen door ruit; hijzelf gooit niet. Zijn er toch mensen binnen, die aangifte doen. Pech! Had nou een kelderraampje gekozen, zei een agent later nog. Daaruit sprak begrip voor dat struinen, dat ondernemende. Dat gedoe, dat jongens nu eenmaal doen.

Enfin. De vader naar het bureau, ongerust natuurlijk, zijn kind zit in de cel. Het duurt lang. Als hij er iets van zegt, werpen de agenten hun armen in de lucht en roepen: De protocollen! De protocollen! De aangifte verplicht hun de kinderen op te sluiten. Wachten dus maar, op een advocaat. De jongens zitten vier en een half uur in de cel. Pedagogisch verantwoorder kon de politie het kennelijk niet maken: De protocollen. Of dachten ze echt de lokale misdaad een slag toe te brengen met het opsluiten van deze twee belhamels? De mannen in het blauw zaten er zelf ook mee. Iedereen doet tegenwo …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?