Opdracht tot het einde

De afgelopen dagen heb ik een collega geholpen met een monsterklus. Op de website van Kerk in Actie moeten honderd persoonlijke verhalen komen uit de vele projecten die wereldwijd door partners worden uitgevoerd. En dus schreef ik deze week teksten over misbruikte straatkinderen in Bolivia, stervende moeders in Malawi, hongerende bejaarden in Moldavië en gebombardeerde families in Syrië.

Om juist in de Goede Week zo diep gebogen te zitten over het lijden van zo veel mensen, is op zijn zachtst gezegd gepast. Het is zwaar en mooi tegelijk. Regelmatig zat ik met een dikke keel mijn eigen teksten te lezen. Het Heer-ontferm-U zong vaak door mijn hoofd. En ik voelde me zoals zo vaak als de vader van de bezeten jongen: Heer, ik geloof, kom mijn ongeloof te hulp. Want jongens, jongens, waar is God? Heeft Hij daarboven wel in de gaten wat er gaande is? een beker water Ik weet het wel, waar God is. Natuurlijk weet ik dat. In de handen van de hulpverleners, in de harten van ied …
Dit is 11% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?