Neel Frens: Slaap

Ik snap niet hoe kinderen dat doen. Op hun knietjes in bed, met het hoofd op een plastic speelgoedautootje. Met het halsje voorover geknakt in de auto, op schoot in de kerk, met hun snufferd in een boekje dat ze net nog aan het lezen waren, in hun speeltent onder de tafel, s avonds onder het eten, midden in een verhaal of in de kinderstoel met een stukje banaan nog in de mond. Ineens worden ze door slaap overmand en dan slapen ze.

Dat was de tijd dat ik niet over slaap nadacht. Zodra je over in slaap vallen gaat nadenken, is het te laat. Dan slaap je niet meer. Dan vraag je je vertwijfeld af hoe je dat toch nacht na nacht klaarspeelde. Je ging liggen, je sufte wat en toen was het ineens morgen. Hoe werkte dat mechaniek, hoe brak dat magische slaapmoment toch aan? Ineens merkte ik dat ik niet meer kon inslapen. Al snel daarna kon ik ook niet meer doorslapen. Tijd voor zelfmedicatie. Warme melk met honing. Het slaapkamerraam open. Niet te veel dekens en ook niet te weinig. De wanden wit en kaal in de slaapkamer. Ge …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?