Neel Frens: Drugskoerierster

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Ik sta op het vliegveld Zanderij in de rij voor de paspoorten. Ik ben op familiebezoek geweest in Suriname en ga weer terug naar koud en donker Nederland. Ik voel mij altijd onbehaaglijk in rijen en deze is helemaal erg, omdat de mensen heel dicht op elkaar staan. Voortdurend worden er berichten omgeroepen waar ik niet naar luister. Totdat ik ineens mijn naam denk te horen. En ja hoor. ‘Wil Frens, Neel, zich melden bij de gate?’ Dat wil ik wel, maar ik kan op geen enkele manier uit deze rij.

Eindelijk ben ik er doorheen en loop ik in marstempo naar de gate. Er staat een man op mij …
Dit is 17% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?