Lijden kan troostrijk zijn

Vorige week las ik mijn zoontje voor uit de Kronieken van Narnia. De lezing werd een nabetrachting op de stille week. De leeuw Aslan gaat op weg naar de heuvel met de stenen tafel. Daar zal hij zich laten doden. Als een offer. Om Edmund, de zoon van Adam.

In sobere woorden schildert C.S. Lewis de tocht naar de heuvel. Aslan is bedroefd en bang. Twee meisjes lopen met hem mee tot aan de heuvel in het besef dat er iets ernstigs en verdrietigs gaat gebeuren. Zij houden zijn manen vast. Dit alles zonder protest. Het moet. Het kan niet anders. De liefde dringt tot het offer. De gehoorzaamheid vraagt het. De gerechtigheid. Maar de vrees en de ontzetting wegen zwaar. Mijn zoontje spiegelt zich aan de meisjes. Hij schuift tegen mij aan en zoekt de geborgenheid van mijn arm op. Het is verdrietig. Maar ook troostrijk. Er zijn er die het goede doen, o …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?