Levenskunst stervenskunst

Jo Tissink was een predikant zoals Nederland er waarschijnlijk vele gekend heeft en nog steeds kent: hardwerkend, trouw, geen opsmuk, maar hij hield wel van een nieuwe uitdaging (zoals dat tegenwoordig heet), een mensenmens.

Terugkijkend op zijn lange leven, was hij blij dat er zaken veranderd waren, dat het niet allemaal meer zo strak en dogmatisch toeging in de kerk als vroeger. Voor hem was dit echter niet een Kuitertiaanse uitgang uit kerk en geloof, maar juist een verdieping: weg met de korsten, de levende kern scherper en kostbaarder. Door alle kerkelijke stormen van de afgelopen vijftig jaar heen had hij zijn geloof behouden. Een diepe vroomheid doortrok zijn leven. Daarbij bleef hij als vanzelf ademen in de christelijke traditie, van onvervalst protestantse snit. Trots vertelde hij me twee jaar terug, …
Dit is 10% van het artikel.

Wil je verder lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?