Intimiteiten

Al een poosje vraagt de caissière van mijn supermarkt of ze mijn tassen even mag zien. En al weet ik waarom ze het vraagt, elke keer voelt het als een openbare terechtstelling.

Mijn tassen zijn zoals de meeste boodschappentassen: oude bonnetjes, restjes roosvicee en bier lege flessen zijn nooit leeg. Aan haar gezicht zie ik dat de caissière mijn tassen helemaal niet wil zien. Ze vindt het gênant, zegt ze. Maar het moet van haar baas. Er kán gejat worden, dus iedereen is verdachte. Er zijn mensen, vooral dames, die furieus kunnen reageren als er iemand in hun tasje zit. Dat komt voor hen in de buurt van aanranding. Ik schijn niet te moeten willen weten wat dáár allemaal in zit. Omdat de wet geen onderscheid maakt tussen kleine en grote tassen, wil ik die dames …
Dit is 24% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief