Ik koester de onrust maar

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Het is stil hier in Bretagne, muisstil. Je moet er even 900 kilometer voor rijden maar dan is het geraas van de Randstad echt verdwenen. Vroeg in de morgen komt de zon op boven het graan. Het is nog wit van de dauw. Vogels kwetteren, net als bij ons in de straat. Maar hier klinkt het anders, rustiger.

Bij vertrek twijfelde ik. Zouden we de kustroute nemen? Langs Duinkerke en Calais? De namen roepen meteen de beelden op: de uitzichtloze verdomhoek van Europa voor mensen op de vlucht. Gelukkig is de andere route korter.

Deze zomer blijft mijn hart onrustig. De wijn is even goed, het kaarslicht …
Dit is 18% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief