Het gedicht Sneeuwboekhouding van Peter Ghysaert kantelt naar u, lezer

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

In het gedicht Sneeuwboekhouding (alleen die titel al) van Peter Ghysaert, komt een regel voor die ik nooit zal vergeten. Toch is het een volkomen onbijzondere regel:

Tenzij iemand van boven af begint

Het is het lange, intieme portret waar deze regel het slot van is, dat hem zo bijzonder maakt. Mijn ouders, schrijft Ghysaert, zitten voor het raam naar de sneeuw te kijken. Een stilleven – dat tegelijk een stilsterven is. Sneeuwvlokken tellen tot het einde.

alles wat vertraagd valt neemt hun zacht

en één voor één gedachten af.

Zo doen zij boekhouding in sma …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?