Gracieuze katjang

Het festijn van de Olympische Spelen heeft zich de afgelopen weken onontkoombaar aan ons opgedrongen. Ten opzichte van het EK voetbal en de Tour de France zijn de Spelen in een sportzomer als deze een verademing.

Om te beginnen al vanwege die openingsceremonie in Londen, waar de Engelsen op ongekend Britse wijze gepaste trots op hun cultuur met een voorbeeldige zelfironie wisten te combineren. Maar ook omdat olympiërs veel aangenamere mensen zijn dan overdadig getatoeëerde voetballers en al dan niet half gedrogeerde wielrenners. Qua mentaliteit gaapt er een diepe kloof tussen de opgeblazen, zo goed als analfabete egos van de miljoenen verdienende haantjes uit Barcelona en Manchester aan de ene kant, en de roeier of judoer die na vier jaar trainen er vooral op uit is het beste uit zichzelf te halen. …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?