Geregeld: maar steeds trok ik een weke Jezuskop omhoog ...

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

‘Ik gooide vaak mijn netten uit,’ zo dicht Menno Wigman, ‘in de Zuiderzee van onze dichters / en hoopte op een fraaie vangst,

maar steeds trok ik een weke Jezuskop omhoog

of anders wel een stukbezongen herfst. Het is duidelijk wat de overeenkomst is tussen de herfst en de Jezuskop: de Nederlandse poëzie wemelt – volgens Wigman – van de goedkope troost.

Dan komt een aap uit de mouw: ‘Ik lieg. Ik weet heel goed dat jij / het bent die door die strofen stroomt.’ Liefdesverdriet wordt Weltschmerz: ‘mijn verdriet – om jou, om on …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?