Ga zo door, jongen

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Ze legde een hand op mijn arm. Grijze haren had ze en dat al een poosje. Ze was geen veertiger meer. Vast iemand met kleinkinderen. En we stonden middenin die grote kerk in Rouveen, waar ik jaren van mijn jeugd had doorgebracht. Een traditionele kerk, behoudend misschien wel.

Ik was weer even terug in het dorp van mijn jeugd, voor een lezing, samen met mijn vader. En het ging over de toekomst van de kerk. Lag die nu binnen de kerk, in trouw aan het Woord? Of buiten de kerk, in de wereld die God toch zo liefhad? Toen het was afgelopen, pakte zij me bij de arm en keek me met fonkelende ogen aan. …
Dit is 15% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door