Fijn buitje

De stenenbakkende Israëlieten, tot op vandaag zie ik ze voor me in het fietsenhok van de lagere school. Via die plek is dit verhaal ingeprent. Plekken zijn kapstokken in de hangkast van je geheugen.

Sinds enige tijd denk ik bij Wachtend op Uw milde regen, een zin uit een Opwekkingslied, aan wat een collega vertelde bij de koffieautomaat. Hij had het over een hem dierbare regenbui. Hij fietst soms van Deventer naar Barneveld, 50 kilometer heen, s middags terug. Dat is al niet gering en onwillekeurig grijp je naar je buik. Op een dag overviel hem bij Nieuw-Milligen een stortbui van Noachitische hevigheid. Het deed denken aan de veertigjarige bui die Gabriël Garcia Marquez beschreef in Honderd jaar eenzaamheid. In de herinnering van die collega werd het een hemeldouche, een soort doop …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?