Meld je aan en bekijk tot eind mei gratis deze nieuwe site

Ervaringsvermogen is ontoereikend

In mijn studeerkamer heb ik een stoel gezet: een Hollandse, deels gesneden beukenhouten armfauteuil uit de negentiende eeuw met een eigenlijk vreselijke petit-point-bekleding. Een paar jaar geleden stond er een ander stoeltje, voor onze Isabel. Als kleutertje zat zij daarin te lezen, blaadjes te vouwen of te kleuren.

Dat was een feest om te zien: zon mooi klein meisje die met haar voetjes in de lucht in boekjes en al prutsend de wereld ontdekte in haar roze pyama met my little pony erop. In die andere stoel zit mijn moeder nu veel. Zij heeft op een dergelijke stoel vroeger rechtop leren zitten, zoals nu blijkt. Iedere keer als zij komt, doet zij voor hoe ze dan moest gaan zitten. Dat werkt heel vervreemdend: een vrouw van tachtig die gaat zitten als een op te voeden kind. Ook mijn moeder kan nu uren in boeken bladeren en er ezelsoren in vouwen: vol aandacht en af en toe diep zuchtend. Van die ezels …
Dit is 10% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door