Een nieuwe Doorbraak?

In de verkiezingen van 12 september is één ding wel heel duidelijk geworden: de invloed van de partijen die zichzelf als christelijk presenteren, is drastisch gereduceerd. Er is alle reden voor herbezinning, bij iedereen. De SGP heeft er een zetel bij, heeft kiezers teruggewonnen, maar ook deze partij kan niet meer blindelings op haar aanhang rekenen. In 2010 stemden vele trouwe SGP-stemmers in Urk en ook elders op de PVV. Ze zijn nu op het oude nest teruggekeerd, maar wie één keer een electoraal uitstapje heeft gemaakt, kan dat zo maar weer doen, als een andere partij hem aanspreekt.

De ChristenUnie blijkt in de grote steden potentiële kiezers te hebben moeten afstaan aan andere meestal: seculiere partijen. Vermoedelijk is het geen incident, maar een trend. Niet alleen de Tweede Kamer is dus qua samenstelling veranderd, er hebben zich ook veranderingen onder de christenen zelf voorgedaan. Dat een orthodox-gereformeerd mens op een christelijke politieke partij stemt, is niet langer vanzelfsprekend. Wat zit er achter dit veranderend stemgedrag? Ooit na de Tweede Wereldoorlog was er de Doorbraak. Christenen die vóór de oorlog CHU hadden gestemd, sloten zich nu aan …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?