Een huilbui als een onweer

In mijn kantoor aan huis begin ik mijn dag vaak met de krant.

Geen knisperend papieren exemplaar, maar laaggeladen via internet. Zo kan ik onder het genot van een kopje koffie nog even het gewone werk uitstellen. Toch is gezellig met een krantje natuurlijk je reinste onzin. Er zijn heel wat dagen dat ik er zo ongeveer beroerd van word. Zoals die dag dat Aad Kamsteeg te midden van alle Syrische ellende een verhaal schreef over nog grotere ellende, slechts één deur verderop, waar niemand van wist en ook niemand wat aan deed: bedoeïenenvolken in de Sinaïwoestijn die lukraak uit naburige landen mensen ontvoeren, ook kinderen, om hen vervolgens afschuw …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?