Duif (2)

Dieren maken wat los. Een duif op straat, dat raakt het hart. De heer Van Mourik uit Bussum schreef over een duif die van een flat werd gegooid door dierenbrancardiers te Zutphen. De vogel viel neer als een baksteen. Volgens de richtlijnen wacht je een half uur, aldus de Dierenbescherming, die sprak van een technische inschattingsfout. In de tempel in Jeruzalem had dit duifje het niet gehaald, als offerdier (toch, Adrian?).

Lezers herinneren zich hun jeugd, in het Dierenambulanceloze Tijdperk. De omgang met dieren was ruwer toen. Minder sentimenteel. Meneer Van der Werf uit Akkrum zat als kind, samen met vader, op het land van tante Geartsje in Gaasterland, tussen de roggemijten. In augustus schoten ze duiven met de buks. Voor iedere ingeleverde linker- of rechtervoorpoot (of vleugel?) kreeg je van de overheid f 1,50. Of was het drie kwartjes? De duiven aten we natuurlijk op. Jonge duiven werden soms op het nest gebonden met een touwtje aan de poot. De ouders bleven voeren. Een week of wat later liep je …
Dit is 22% van het artikel.

Wil je verder lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?