Donkere wegen

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
De storm deelt klappen uit. Onze stalen carport ... beweegt? Ja, de schutting ook. Het vogelhuisje ligt om. Het heeft wel iets, die dagen dat de mens zich moet voegen naar de natuur. Ik had naar een naburige kerk willen rijden, matineus. Omdat die altijd open is – en om het grote boek, waarin de mensen hun gebeden schrijven. Maar donker zijn de wegen, de storm berijdt de bossen als een woedende ruiter, smijt met takken. Hoe was dat dan toen Nederland nog woest en ledig was? Een broeder met regiokennis vertelde me dat Napoleons soldaten Kootwijk niet konden vinden. Gewoon: niet. Ze raakten het …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?