De kantlijn: Toonders Kleine Volkje

C. Buddingh wond er in 1968 geen doekjes om: hij vond dat Marten Toonder schreef als een engel en dat iedere aankomende schrijver het oeuvre van Toonder diende te bestuderen.

De opmerking over die engel is nogal fors uitgevallen, maar dat Marten Toonder een van de beste Nederlandse schrijvers van de vorige eeuw is, staat ook voor mij vast. Het is daarom een goede zaak dat er nu een biografie van Toonder ligt, geschreven door Wim Hazeu. Door de recensenten wordt Hazeu aangewreven dat hij te weinig tot een eigen visie op Toonder komt, maar wat mij betreft rijst er uit zijn tekst toch een behoorlijk scherp omlijnd beeld van Toonder op al is het zo dat Hazeu de lezer over het algemeen zelf zijn conclusies laat trekken. Een van de interessantste trekjes van Toon …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?