De eeuw van mijn schoonmoeder

Vandaag is het precies een week geleden dat we Gerda Zomer-Rots moesten begraven. Ze was de moeder die na tien andere kinderen ook Rianne, mijn vrouw, het leven gaf; ze was de oma van mijn kinderen, mijn schoonmoeder.

Het definitieve afscheid van zon belangrijke vrouw is zo verschrikkelijk verdrietig, veel verdrietiger dan ik me van tevoren had kunnen voorstellen. Ik herinnerde me direct ook weer het overstelpende verdriet na het overlijden van mijn vader, nu alweer 23 jaar geleden. De dood scheurt geliefden ruw van elkaar los en is een bittere, laatste vijand. Daar kunnen mooie bloemen en fraaie woorden niets aan afdoen. En meer dan ooit besef ik na vorige week weer dat ook ik gedoemd ben te sterven. gereformeerde wereld Er waren vorige week inderdaad fraaie woorden en prachtige fotos. Ze vert …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?