Cynthia

Daar staat ze, voor het Centraal Station in Amsterdam. Zoals altijd. Een geel mouwloos hesje aan, een plaat in handen waarop een diep ravijn is te ontwaren.

Over het ravijn een hagelwitte brug met twee uitsteeksels, geen gewone brug maar een kruis, hét kruis. Cynthia (59) staat hier, weer of geen weer, en verkondigt haar Heer. In sappig Surinaams-Nederlandse tongval, op zich al reden om te luisteren. Ze doet dit al heel lang, meer dan tien jaar wel. Je moet maar durven. En maar stralen. Het is leuk om eens vanuit haar standpunt te kijken, naar de mensenstroom. Ruim voor ze tegen haar opbotsen, splitsen ze, de mensen, en dan sta je tussen de twee tanden van een vork. Kijken doen ze niet echt de meesten niet. Ga je tien minuten naast haar staan …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?