Column: mijn maand in de autospuiterij

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Zoals je iemand kunt treffen op straat, zo trof ik in de avondkrant Wim Schreurs (59). Uit Rijssen. Oet Riessen. Matje, prikkeldraadsnor. Een blik die zegt: ik trek me terug. Ik haak af. Laat me! Ich bin fertig. Op z’n voordeur een bordje met ‘Hier geen collectanten en geloofsovertuigingen. We weten zelf de weg.’ Wim Schreurs kreeg een foute diagnose.

De dokters zaten ernaast, hij leeft nog. Maar gelukkig? Nee – dat niet meer. Schreurs is een van die mensen die stuk gewerkt zijn. Beroepszieken.

Ze werkten met verf en synthetische lakken.

Hij werkte in een autospuiterij. ‘Om te weten of de …
Dit is 19% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door