Column Liesbeth Goedbloed: Een laatste Avondmaal

Columns
beeld pixabay
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Zonder zegen zijn we de nacht in gestuurd, na dat laatste Avondmaal van gisteravond. Alle kaarsen werden gedoofd tot alleen het donker overbleef en vanuit dat donker las een stem: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?’ We schuifelen ongemakkelijk de banken uit – het is vreemd om in stilte weg te gaan, om niet het zonlicht in ons gezicht te voelen als we de kerk uitlopen – het zonlicht dat bij de zondagochtend lijkt te horen, dat regenbogen op het altaar schildert, dat bij uitverkiezing soms een stralenkrans om iemands hoofd legt of een onopvallend detail in het altaarschilderij opli …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?