Column: Koekiewoekiebonen

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

De buurtmoestuin mag dan geschiedenis zijn, de buurtsuper is nog springlevend. Om de eenzaamheid van het schrijversbestaan wat te breken, heb ik me daar anderhalf jaar geleden als winkeljuffrouw laten inhuren. Sindsdien wijd ik mijn aandacht één dag per week aan feilloos gesneden runderrookvlees, gevulde schappen en natuurlijk: het aanhoren van de buurtpraatjes.

Het is een bijzondere habitat, die buurtsuper. Het is er huiselijk (er staat altijd een pot koffie voor klanten en ­leveranciers), kneuterig (de wereld buiten de ­Hoeksche Waard bestaat bijna niet), mild (de dag ­nadat een wanhopige …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?