Column: Binnenboerin

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Binnen nu en een maand ga ik verhuizen en zit ik zonder tuin. Zonder tuin. Als ik langs de doorgeschoten rucola, de woekerende bruidssluier of de kwakkelende rabarber loop, klinkt er telkens een verleidelijk stemmetje in mijn hoofd dat zegt: ‘Lies, dit is je laatste kans op groene vingers, ga toch snoeien in plaats van verven.’

Maar tot nog toe heb ik de verleiding kunnen weerstaan om het bijltje – of beter, de verfkwast en het schuurpapier – erbij neer te gooien en weer eens gezellig te gaan wieden. Straks is dit grote, groene feest voorbij, straks begint het steenharde stadsbestaan weer, …
Dit is 34% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief