Calvinist in de lente

Maart roert zijn staart, en wat voor staart! Niet het staartje van de winter in elk geval.

We zitten buiten te snorren in de zon en Ies stelt voor om het zwembadje op te zetten. Ik zeg nee. In mijn tuin geen zwembad, het is nog maart. Picknicken kan wel en even vergeten we alles: dat we volwassen mensen zijn met serieuze verantwoordelijkheden en een rascalvinistische arbeidsmoraal. Dat duurt nooit lang en al snel komen de bespiegelingen. Dat het nog geen winter is geweest, dat we nog niet geleden hebben onder sneeuw en ijs, dat we nog niet vol verwachting en treurnis hebben uitgezien naar de lente en dat we deze zoete zaligheid helemaal niet verdiend hebben. Het moet namelijk …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?