Alweer lente

Het is lente. Volgens mij heb ik dat zeven weken terug ook al beweerd, maar na de herfst en de dreigende winter van de afgelopen twee maanden mag het best nog een keertje. Dus: het is lente.

Een wispelturige lente nog, een Hollandse lente, maar wel lente. IJsheiligen in mei ligt al een paar weken achter ons en daarna vriest het niet meer en hoort het ook niet meer te vriezen. Toch las ik nog geen week geleden dat er kans op vorst was. Wat? Dit kan toch niet waar zijn? Straks regenen al mijn premature peertjes van de boom! Maar het viel gelukkig mee. Ondanks de voorzegde vorst vroor het niet en hangen de peren nog veilig waar ze horen te hangen. Intussen loopt alles wel een maand achter. De aardappels zijn nog niet boven de grond, de vijgenboom begint voorzichtig uit te lope …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?