Zij moesten zich schamen, niet ik

De wasruimte (1942). |beeld the House of Books / Helga Weiss Buitenland
De wasruimte (1942). |beeld the House of Books / Helga Weiss
De wasruimte (1942)

Net als de keuken, was er ook een grote gedeelde wasruimte. Dat was bepaald geen badkamer, zegt Weiss. Er was een lange gootsteen met alleen koud water. In het Duits werd geschreven dat we zuinig moesten zijn met water. Alle mededelingen in het kamp werden in het Duits geschreven.

Het water was koud en maar een paar uur per dag beschikbaar. Er was geen enkele privacy, vertelt Weiss. Ik had nog nooit eerder een naakte vrouw gezien. En voor een opgroeiend kind van twaalf was het zeer ongemakkelijk om in gezelschap naakt te zijn. We verloren langzamerhand ons schaamtegevoel, maar niet onze waardigheid. De tekening roept voor Weiss herinneringen op aan Auschwitz, waarnaar ze na Theresiënstadt werd gedeporteerd. In Theresiënstadt was je in de badruimte alleen onder vrouwen. In Auschwitz moesten we een keer uren naakt voor jonge SSers staan die minzaam lachten. Maar ik …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?