Rechts onbehagen in een links land

Een kussentje in de kleuren van de Franse vlag met de tekst: ‘Ik ben Charlie’, bij het redactiekantoor van Charlie Hebdo in Parijs, op 6 februari dit jaar. Een maand eerder zijn twaalf medewerkers van het satirische tijdschrift doodgeschoten. Buitenland
Een kussentje in de kleuren van de Franse vlag met de tekst: ‘Ik ben Charlie’, bij het redactiekantoor van Charlie Hebdo in Parijs, op 6 februari dit jaar. Een maand eerder zijn twaalf medewerkers van het satirische tijdschrift doodgeschoten. | beeld ap, wikimedia
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

In Frankrijk leggen schrijvers de vinger bij het wegebben van zingeving in een geseculariseerde, neoliberale samenleving. Dat proces is niet alleen Frans, maar in zekere zin aan de gang in heel de ‘Oude Wereld’.

In Frankrijk lijken columnisten en schrijvers meer invloed te hebben dan politici. Politici zijn nog links, terwijl kiezers en opiniemakers naar rechts bewegen.

Het afgelopen jaar verschenen in Frankrijk drie boeken die een taboe doorbraken. Het meest recent, en ook net in het Nederlands vertaald: Wie is Charlie? Xenofobie en de nieuwe middenklasse van de socioloog Emmanuel Todd. Hij beschrijft de massale ‘Je suis Charlie’-demonstraties op 11 januari dit jaar – vier dagen na de bloedige aanslag op het satirische tijdschrift Charlie Hebdo – als een totaal verkeerde react …
Dit is 5% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door