Honderd jaar een thuis voor Joden (én Palestijnen)

De veiligheidsmuur nabij het graf van Rachel. Deze poort gaat drie keer per jaar open voor processies. Buitenland
De veiligheidsmuur nabij het graf van Rachel. Deze poort gaat drie keer per jaar open voor processies. | beeld nd
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Het was maar een kort briefje dat honderd jaar geleden de aanzet gaf tot wat uiteindelijk de oprichting van de staat Israël zou worden. Het Joodse volk zou een thuis krijgen in Palestina. Maar om de eigendomspapieren van dat huis wordt nog steeds gevochten.

Drie keer per dag bidt de kolonel. Telkens om hetzelfde, al jarenlang. Zijn wens is dat zijn belangrijkste prestatie, zijn levenswerk, wordt afgebroken. Daarom vraagt hij in zijn gebed om vrede, om een akkoord. ‘Dan wil ik de eerste steen van de muur om Jeruzalem zelf weghalen’, zegt kolonel Danny Tirza, staande bij de wanstaltige betonnen afscheiding die hij rond het graf van Rachel liet bouwen.

Die muur is hét symbool voor het conflict tussen Israël en de Palestijnen – ook al bestaat maar 5 procent van de 720 kilometer lange afscheiding tussen Israël en de Palestijnse gebieden uit de beken …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?