Dromen van een taart op een lijkwagen

Verjaardagswens (1943). |beeld the House of Books / Helga Weiss Buitenland
Verjaardagswens (1943). |beeld the House of Books / Helga Weiss
Verjaardagswens (1943)

Ik tekende niet alleen maar erge dingen in Theresiënstadt. Soms wilde ik juist dromen. Bijvoorbeeld in verjaardagskaarten die ik maakte voor vriendinnen. De tekening van de kar met de taart vind ik een van de indrukwekkendste die ik heb gemaakt. Het laat zien hoe spullen van Praag naar Theresiënstadt werden vervoerd. De wagen die je ziet, is een lijkwagen. Daarop kwam alles bij ons binnen. Ook het brood. Dat deden de Duitsers als vorm van psychologische oorlogsvoering. Het voedsel werd vervoerd op lijkwagens en de lijken op handkarren. In de eerste tijd dat we in Theresiënstadt woonden, werd er nog wel begraven. Later werden mensen na overlijden gecremeerd.

De taart op de wagen toont het verlangen van de kampbewoners naar de mooie dingen van vroeger. Zelfs in de deplorabele omstandigheden lukte het hun heel af en toe iets lekkers op tafel te zetten. De kleine rantsoenen margarine werden opgespaard voor iets wat op een taart moest lijken voor feestdagen als Kerst of Chanoeka. In haar dagboek vertelt Weiss over de eerste transporten van Theresiënstadt naar vernietigingskamp Auschwitz. Het zijn de ouden en zieken die als eersten worden weggestuurd. Weiss vraagt zich af waarom. Is het dan niet erg genoeg dat ze hier naar Theresiënstadt moesten …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?