Dichter op het nieuws: Heuvel bij Vauqois

Buitenland

Glocke von Vauqois, du lautest so rein,

ludest so viele dereinst zum beten ein.

Glocke von Vauqois, du lautest nicht mehr:

um dich herum ist alles tot und leer.

(Duits soldatenliedje uit WO-I)

Hier is een tuin geweest die ze de aarde noemden.

Uitwendig zijn de flanken weer begroeid. Na

honderd jaar wonen er twintig nieuwe mensen;

de grond blijft zout. Met grassen nat van dauw

die niet meer droogt: de neergeslagen damp

van wolkjes adem uit de mond van mannen

die zich hebben ingegraven, bloedgangen

in hun opgeblazen onderwereld. Man tegen man

ligt daar gestold. Je stelt je God in tranen voor

met lege handen; de aarde lijkt een kauwgombel

uit satans zurig toegeknepen mond. De heuvel

is een schonkig lijf met dertien doorligwonden.

PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?