Deze ZOA-hulpverleners zagen in Rwanda 'vreselijke dingen'

Gerrit Noordam (links) en Kees-Jan Hooglander in Rwanda bij de door ZOA gebouwde kliniek. Buitenland
Gerrit Noordam (links) en Kees-Jan Hooglander in Rwanda bij de door ZOA gebouwde kliniek. | beeld zoa
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Precies 25 jaar na de Rwandese genocide keerden hulpverleners Gerrit Noordam en Kees-Jan Hooglander terug naar het Afrikaanse land. Ze zijn onder de indruk van de wederopbouw, maar maken zich ook zorgen.

Apeldoorn

Het was 18 juli precies een kwart­eeuw geleden dat er een einde kwam aan de genocide in Rwanda. De beelden staan Gerrit Noordam en Kees-Jan Hooglander van de christelijke hulporganisatie ZOA nog helder voor de geest. Noordam stuitte 25 jaar geleden in het dorp Nyamata op een kerk vol vermoorde mensen. En Hooglander hielp een medewerker om zijn vermoorde moeder en zus op te graven voor een herbegrafenis. ‘Zij waren in een put gegooid. Ik wilde eigenlijk alleen naar de herbegrafenis gaan, maar toen ik aankwam, waren ze nog maar net met graven begonnen. Mensen draaiden door en er waren …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?